عوامل دمنده فیزیکی

انواع اصلی مواد اولیه:

1. هیدروکربن ها

n-پنتان، ایزوپنتان، سیکلوپنتان: اینها از متداول ترین عوامل دمنده در فوم های پلی استایرن منبسط شده (EPS) و پلی اورتان سفت و سخت (PU) هستند. مزایا عبارتند از هزینه کم و عملکرد خوب کف. نقطه ضعف اشتعال پذیری است.

2. هیدروکربن های هالوژنه (حاوی کلر/فلورین)

هیدروکلرو فلوئوروکربن ها (HCFCs): برای مثال HCFC-141b. با توجه به پتانسیل تخریب لایه لایه لایه لایه لایه اوزون، آنها به تدریج از بین می روند.

هیدروفلوئوروکربن ها (HFCs): به عنوان مثال، HFC-134a، HFC-245fa. آنها پتانسیل تخریب لایه ازن صفر دارند، اما پتانسیل گرمایش جهانی بالایی دارند و استفاده از آنها نیز محدود شده است.

هیدروفلورولفین ها (HFOs): به عنوان مثال، HFO-1234ze، HFO-1336mzz. اینها نسل جدیدی از عوامل دمنده سازگار با محیط زیست با پتانسیل تخریب لایه ازن صفر و پتانسیل بسیار کم گرمایش جهانی هستند و در حال حاضر یک منطقه کلیدی توسعه هستند.

3. گازهای بی اثر

دی اکسید کربن (CO2): به طور گسترده در فوم های پلی یورتان انعطاف پذیر استفاده می شود که معمولاً از واکنش آب با ایزوسیانات یا با تزریق مستقیم CO2 مایع ایجاد می شود. سازگار با محیط زیست،-غیر سمی و کم هزینه.

نیتروژن (N2): معمولاً در قالب گیری فشرده سازی فوم موادی مانند لاستیک و EVA، سازگار با محیط زیست و ایمن استفاده می شود.

4. دیگران

آب: در فوم های پلی یورتان، آب یک عامل دمنده شیمیایی حیاتی است (تولید CO2 از طریق واکنش با ایزوسیانات)، اما از دیدگاه فیزیکی، منبع تولید گاز نیز می باشد.