یخچال‌های بدون فلوئور{0} (معمولاً به یخچال‌هایی اطلاق می‌شوند که حاوی مواد تخریب‌کننده ازن نیستند، مانند کلروفلوروکربن‌ها (CFCs) و هیدروکلروفلوروکربن‌ها (HCFCs)) از موادی مشابه یخچال‌های سنتی در بسیاری از جنبه‌ها استفاده می‌کنند، اما تفاوت‌های کلیدی، خنک‌کننده‌ها و خنک‌کننده‌ها. مواد
مواد سیستم تبرید
- مبرد:
- هیدروفلوئوروکربن‌ها (HFC): مانند R134a، R404A، R410A، و غیره. این مواد لایه ازن را تخریب نمی‌کنند اما پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) بالایی دارند، بنابراین در حال حاضر به نفع جایگزین‌های سازگارتر با محیط زیست حذف می‌شوند.
- هیدروکربن ها (HCs): مانند ایزوبوتان (R600a) و پروپان (R290). این مبردها به طور طبیعی سازگار با محیط زیست هستند، GWP بسیار پایینی دارند، و انرژی بسیار کارآمدی-دارند، که آنها را به انتخاب اصلی برای یخچال‌های بدون فلوئور- مدرن تبدیل می‌کند.
- دیگر مبردهای جدید سازگار با محیط زیست: مانند R1234yf (هیدروفلورولفین، با GWP پایین) یا دی اکسید کربن (R744) که عمدتاً در تجهیزات تجاری یا تجاری استفاده می‌شود.
- کمپرسور: معمولاً از فلزاتی مانند مس، فولاد و آلومینیوم، با موتورهای داخلی حاوی سیم پیچی مسی و مواد عایق ساخته شده است.
- کندانسور و اواپراتور: بیشتر از لوله‌های مسی یا آلومینیومی ساخته شده‌اند، برخی از آنها از لوله‌های آلومینیومی با روکش مسی- برای کاهش هزینه‌ها استفاده می‌کنند.
